این دل به دریا می زند

                                        تا به ساحل رسد

                                                                         همه بادبان هایش شکسته اند .

اما استوار

                   رو به امیدواری

                                                پر می کشد

                                                                                     تا به تو برسد .

هیچ چیز در دنیا  زندگی دارا ی معنا نیست، مگر معنایی که شما به آن بدهید . 

نگو بار گران بودیم و رفتیم ...نگو نامهربان بودیم رفتیم ... نگو اینها دلیل محکمی نیست...بگو با

دیگران بودیم و رفتیم .

آموخته ام که گاهی اوقات از کسانی که انتظار داری در هنگام شکست تو را یاری کنند ، سخت ترین

ضربه را خواهی خورد.

غمناک ترین چیز در جهان و در زندگی عشق است ، عشق زاییده مستی است و

زاینده هوشیاری، عشق تسلای تنهایی انسان است.

این مطلب رو تایماز عزیز برام گذاشته بود زیبا بود و منم گذاشتم امیدوارم خوشتون بیاد .

همه لرزش دست ودلم

از آن بود كه عشق پناهی گردد

پروازی نه

گریزگاهی گردد

آی عشق آی عشق

چهره آبی ات پیدا نیست

كاش عشق هایمان همه پناهگاه نگردند و عرصه پرواز شوند

راز عشق در این است که مانع بروز هیجانات منفی در وجودت شوی . و صبر کنی

تا خونسردی را دوباره به دست آوری .

با این که احساس جلوه الهام است.

اما شخص عصبانی نمی تواند چیزها را با وضوح درک کند .قلبت را آرام کن.

تنها به این وسیله می توانی چیزها را همان طور که هستند ،دریابی.

به زندگی باید لبخند زد . زندگی را باید مانند سیب تازه و سرخ در نهایت لذت

و اشتها به دندان گرفت و شهد آن را نوشید . زندگی همواره به ما وفادار

خواهد بود .

خطاست اگر بیندیشیم عشق حاصل مصاحبت دراز مدت و با هم بودنی مجدانه است .

عشق ثمره ی خویشاوندی روحی است و اگر این خویشاوندی در لحظه ای تحقق نیابد 

در طول سالیان و حتی نسل ها نیز تحقق نخواهد یافت !

                                                                                            جبران خلیل جبران

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد

 و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت . . .

روزی که کمترین سرود

                             بوسه است

 و هر انسان برای هر انسان برادری است . . .

 روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند ...

 قفل

         افسانه ایست

 

 و قلب

         برای زندگی بس است . . .

 

 روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است ...

 

                                                            تا تو به خاطر آخرین

حرف دنبال سخن نگردی . . .

 روزی که آهنگ هر حرف ، زندگیست ...

                                      

    تا من به خاطر آخرین شعر ، رنج جست و جوی قافیه نبرم . . .

 روزی که هر لب ترانه ایست ...

                                            

   تا کمترین سرود ، بوسه باشد . . .

 

 روزی که تو بیایی ، برای همیشه بیایی

 

                                               و مهربانی با زیبایی یکسان شود . . .

 روزی که دوباره ما برای کبوترهایمان دانه بریزیم . . .

 

 و من آن روز را انتظار می کشم 

                                                 حتی روزی

                                          که دیگر

                                           نباشم ...